Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

November 07 2018

Nic nie łączy ludzi tak bardzo
jak rozłąka.
Dlatego śpię w okularach,
aby cię lepiej widzieć,
gdy mi się przyśnisz.
— Jarosław Borszewicz
Reposted frommothsdevourer mothsdevourer

November 06 2018

Denerwuję się, gdy inni wmawiają mi, że jestem nieszczęśliwa. Gdy ktoś zakłada, że tak naprawdę jestem smutną, samotną osobą. Chyba wiem, kiedy jestem szczęśliwa, a kiedy nie. Nie jestem ani nieszczęśliwa, ani samotna(...)
- Sara Maitland
Reposted frommerkaba merkaba
"Gadam dużo, śmieję się ciągle,(...), ludzi uwielbiam i jestem w stanie wiele dla nich poświęcić. Ale lubię być sama, bez nikogo w pobliżu".
- Sara Maitland
Reposted frommerkaba merkaba

November 04 2018

"Tak bardzo potrzebujemy bliskości. Tak bardzo czujemy się samotni ze sobą, że nieustannie szukamy kogoś, kto z nami tę samotność będzie dzielił. Zbyt szybko zbyt szczerzy. Zbyt rozmowni w obnażaniu swojego życia przed tymi, których nawet nie znamy. Pierwsze rozmowy brzmią już jak rozmowy starych przyjaciół. Nadmierną otwartością probujemy tak szybko zbudować nierozerwalną więź, jakbyśmy mieli nie zdążyć zrobić tego nigdy. Zbyt szybko zauroczeni, budujemy w swoich głowach wizerunki naszych rozmówców, przykrawamy je do swoich wyobrażeń; nieświadomi, mimowolnie. I czasami nawet przez jakiś czas to działa.
Nieustannie potrzebujemy podziwu, zauważenia, docenienia, potwierdzenia, że jesteśmy - zauważalni, widziani, potrzebni. Tu, teraz, komuś, na tym świecie. Nieustannie próbujemy wyjść poza naszą samotność. Nawiązujemy relacje; zbyt szybkie, zbyt płytkie lub zbyt głębokie, zbyt wiele lub zbyt mało. Zbyt bliskie, by móc z nich łatwo zrezygnować. Ludzie przychodzą i odchodzą, a my wciąż szukamy kogoś, kto wypełni brak. Szybko zastępujemy sobie ludzi ludźmi. Szybko wchodzimy w kolejne rozmowy. Szybko oddajemy kolejny kawałek siebie, który raz oddany już nigdy do nas nie wraca. Niezauważamy, że wszystko za bardzo. Zbyt intensywnie, zbyt gwałtownie, zbyt emocjonalnie. Brniemy w następne relacje. Z nadzieją, z potrzebą, z wiarą...
Dopadani przez kolejne rozczarowania wciąż nie umiemy zostawić świata za sobą. Nawet na jakiś czas. (...) "
Reposted frommerkaba merkaba

August 07 2018

To nie jest tak, że ciągle nie mamy czasu.. Każdy nie ma czasu..
Nikt nie ma na nic czasu..
Każdy jest taaaki zarobiony.. A tak naprawdę każdego doba jest identyczna - IDENTYCZNA.
Każdego doba ma 24 godziny. Każdy musi jeść, spać, każdy ma jakieś obowiązki. Te wszystkie rzeczy każdy z nas musi robić. Ale to czy mamy na coś czas, zależy tylko i wyłącznie od tego, czy coś jest dla nas priorytetem. Bo jeżeli z czegoś rezygnujemy, to znaczy, że nie jest to po prostu na ten moment dla nas ważne.

— RLM
Reposted fromsummerkiss summerkiss

July 06 2018

8341 e011 420
Reposted fromprzeniesienie przeniesienie

May 25 2018

"Jeśli mówisz mi "dzień dobry" to mam przed oczami Ciebie przy mnie, z Twoimi ustami na moich, z Twoimi rękami na mnie. To dla mnie znaczy "dzień dobry".
Reposted frommerkaba merkaba
"Napad zatęsknionej czułości, oszaleć można."
— Ochocki
Reposted frommerkaba merkaba

May 21 2018

"To pierwszy list do ciebie. Kładę się z gorączką. Leżę w gorączce. Mam ją na dnie oczu. Potem wstaję z gorączką. Z gorączką chodzę po mieście. Mówię. Gubię myśli w gorączce. Nagle chce mi się pić. Nagle nie mogę przełknąć. Przypływy gorączki. Nagle mówię w gorączce mnóstwo rzeczy nie związanych. To znów przebiegł dreszcz sypkich słów i myśli. W gorączce. Suchy dreszcz chłodu którego wcale nie ma poza mną i znów upał wilgotny. Na skórze. We mnie. Dotknięcie twarzy. Zimno. Parzy. Można z tym chodzić. Z tobą chodzę. W tobie leżę. W gorączce. Zaczynam mówić. Gubię myśli. Odnajduję. Myśli i ciebie. Na dnie oczu. Zimno i gorąco. W całym ciele twoje przypływy. Dreszcz gorączki. Mój dreszcz. Twój dreszcz."
— Robert Stiller
Reposted frommerkaba merkaba
"Jestem tak zakochana w literaturze, że muszę bardzo uważać, żebyśmy nie zostały tylko we dwie, ja i literatura. Żebym nie zamknęła się w mieszkaniu i żyła tylko życiem postaci literackich. Wiem, że nie po to mam ciało i zmysły, żeby korzystać tylko z jednego kanału życia - czytania - ale ta pokusa jest dla mnie gigantyczna! Już dawno zauważyłam, że tak jak niektórzy ludzie zajadają stres czekoladą, ja zajadam go literaturą. Wracam do domu zdenerwowana, rozglądam się po księgozbiorze, tak jak inni po kuchni. Zanurzam się w czyjejś historii - i to mnie uspokaja, mówi mi: 'Jest inny świat, nie tylko ten, który cię teraz wybił z twojego wewnętrznego pionu, weź ten drugi świat, nakarm się nim'. Wiem, że muszę uważać na tę moją żarłoczność".
— Małgorzata Sikorska-Miszczuk
Reposted frommerkaba merkaba
Dla mnie wyznacznikiem pewnego pułapu, jakości czy klasy sztuki jest moment, w którym czytając, oglądając czy słuchając czegoś, mam dojmujące i jaskrawe uczucie, że ktoś sformułował coś, co przeżyłem albo o czym pomyślałem. Sformułował dokładnie tak samo, tylko przy pomocy lepszego zdania, piękniejszego układu plastycznego albo lepszej kompozycji dźwięków, niż ja sobie kiedykolwiek mogłem wyobrazić. Bywa, że na chwileczkę dał mi poczucie piękna czy szczęścia. Jeżeli to znajduję w literaturze, to jest to dla mnie wielka literatura, jeżeli w kinie, to jest to dla mnie wielkie kino. Kiedy czytasz wielką literaturę, to na którejś stronie znajdujesz zdanie, które – wydaje Ci się – kiedyś sama powiedziałaś albo usłyszałaś. To jest opis albo obraz, który Ciebie głęboko dotyczy, głęboko dotyka i jest Twoim obrazem. Na tym polega wielka literatura. Co chwila odnajdujesz siebie albo kogoś zupełnie innego wprawdzie, ale myślącego tak jak Ty, widzącego to, co Ty kiedyś zobaczyłaś. Na tym polega wielka literatura, na tym samym wielkie kino. 
Na chwileczkę znajdujesz tam siebie.
— Krzysztof Kieślowski
Reposted frommerkaba merkaba

May 20 2018

"Moją największą życiową porażką jest fakt, że nie mam pracy polegającej na czytaniu książek, najlepiej w jakimś klimatyzowanym pomieszczeniu."
- Woody Allen
Reposted frommerkaba merkaba

May 19 2018

"Czytać należy intensywnie. Czasami powinieneś czytać z intensywnością większą od tej, z jaką pisano tekst, który czytasz. Czytać należy gorliwie, z pasją, z uwagą i bezlitośnie. Autor może paplać, lecz ty czytaj rozumnie; każde słowo, jedno po drugim, tam i z powrotem, wsłuchując się w książkę, wypatrując śladów, które prowadzą w gąszcz, uważając na tajemnicze sygnały, które sam autor mógł przeoczyć, gdy kroczył naprzód w puszczy swojego dzieła. Nigdy nie należy czytać lekceważąco, od niechcenia, jak ktoś, kogo zaproszono na królewską ucztę, a on tylko dłubie końcem widelca w potrawach. Czytać trzeba elegancko, wielkodusznie. Czytać należy tak, jakbyś w celi śmierci czytał ostatnią książkę, którą ci przyniósł strażnik więzienny. Czytać trzeba na śmierć i życie, bo to największy ludzki dar. Pomyśl: tylko człowiek umie czytać. ” 
- Sándor Márai
Reposted frommerkaba merkaba

May 11 2018

"To może być złudzenie, ale wydaje mi się, że umiem kochać. Że nauczyłem się wreszcie.
- Jacek Podsiadło
Reposted frommerkaba merkaba

April 28 2018

4114 7dba 420
Reposted fromnyaako nyaako
4107 a55a 420
Reposted fromnyaako nyaako
4089 e057 420
Reposted fromnyaako nyaako
4086 ebaf 420
Reposted fromnyaako nyaako

April 27 2018

3782 1a12 420
Reposted fromcytatyzksiazek cytatyzksiazek

March 24 2018

4360 690f 420
Reposted fromnyaako nyaako
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl